Η κοινωνική δικτύωση, ένας όρος που έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας, οπού ο άνθρωπος χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για να παρουσιάσει τη προσωπικότητά του και να κοινωνικοποιηθεί. Φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, όλα ανοιχτά για το κόσμο, αφήνοντας ένα κομμάτι του εαυτού μας στον ψηφιακό κόσμο. Μέσα από όλο αυτό όμως φαίνεται η μοναξιά του ανθρώπου, που παρόλο που ζει, έχει ακόμα οικογένεια και φίλους, αναζητάει να 'αρέσει' ψηφιακά και στη διαδικτυακή κοινότητα, παρουσιάζοντας κάθε μικρό ή μεγάλο πράγμα που κάνει. 

Και ο χρόνος κυλάει περιμένοντας να πάρουμε έγκριση από τους διαδικτυακούς μας φίλους για τις ενέργειές μας, τις παρουσία μας, τις σκέψεις μας. Που θα χωρέσει ο Χριστός εκεί; Αναζητήσαμε άραγε το δικό του "like"; Ακόμα και η διαδικτυακή μας ζωή πρέπει να φανερώνει Χριστό. Γιατί ο χριστιανός κουβαλάει το όνομα του Κυρίου όπου και αν βρίσκεται. Ο Χριστιανός είναι βιβλίο ανοιχτό, επιστολή που διαβάζεται από όλους και σε όλους. Δεν έχει ανάγκη την έγκριση του κόσμου, αλλά του Χριστού. Όταν η ζωή είναι γεμάτη με τον Κύριο , θα αναζητάς να αρέσεις στο Χριστό και ας μην αρέσεις στον κόσμο. Και να χαίρεσαι που το όνομά σου είναι γραμμένο στο Βιβλίο της Ζωής.