Η διαπαιδαγώγηση των παιδιών ήταν πάντοτε και συνεχίζει να είναι το αντικείμενο της μελέτης της κοινωνίας με τη βοήθεια πολλών επιστημονικών κλάδων. Ιδιαιτέρως ο τρόπος και τα μέσα που χρησιμοποιούσε πάντοτε η παιδαγωγική επιστήμη, αποτελούσε το μεγάλο πρόβλημα. Πρέπει να τιμωρούμε τα παιδιά και ποια είναι τα μέσα τιμωρίας; Η επίπληξη, ο ξυλοδαρμός, η επιβολή ποινών, όπως στέρηση φαγητού, εγκλεισμός στην απομόνωση, δέσιμο με σχοινί και άλλα τέτοια;

Ολα αυτά τα μέσα χρησιμοποιήθηκαν, όχι μόνο ήταν επιτρεπτά, αλλά και επιβαλλόμενα από την παιδαγωγική της παλαιότερης εποχής. Δάσκαλοι, γονείς αρμόδιες αρχές και κυβερνητικοί παράγοντες, είχαν μια γνώμη επάνω σ' αυτό το θέμα. Ξύλο στα παιδιά, τιμωρίες, καταπίεση, εξευτελισμός της προσωπικότητάς τους, για να γίνουν καλοί άνθρωποι και προ παντός να μάθουν να υπακούουν τυφλά στους μεγάλους.

Αυτά τα μέσα και η παιδαγωγική μέθοδος δεν ήταν των αρχαίων προγόνων μας. Ηταν των ανθρώπων του εικοστού αιώνα. Πριν από μερικές δεκαετίες ήταν στην καθημερινή μας ζωή.

Κάποια μέρα όμως, πριν από λίγες δεκαετίες κάποιοι επιστήμονες άναψαν κόκκινο φως στους βασανιστές των παιδιών, γονείς και δασκάλους και εξήγησαν ότι, αν ο κόσμος μας όσο πάει γίνεται και πιο σκληρός, όλο και πιο πολλοί άνθρωποι παθαίνουν ψυχολογικές διαταραχές, αυτό οφείλεται στην διά της ράβδου παιδαγωγική μέθοδο. Σήμερα απαγορεύεται τελείως ο ξυλοδαρμός στα παιδιά. Στην Αμερική, όποιος γονέας δέρνει το παιδί του, συλλαμβάνεται αμέσως και δικάζεται.

Κάποιος Χιώτης στο Οχάιο έδειρε το παιδί του ανηλεώς, γιατί έκλεψε ένα ποδήλατο. Την άλλη μέρα ο δάσκαλος τον ρώτησε, γιατί έχει αιματώματα στα πόδια και το παιδί εξήγησε ότι τον έδειρε ο πατέρας του. Σε λίγο ήλθε η αστυνομία, πήρε το παιδί, συνέλαβε τον πατέρα και τον πήγε στο αυτόφορο. Στο δικαστήριο ο πατέρας, ένας αγράμματος αγρότης, εξήγησε με το διερμηνέα ότι έδειρε το παιδί του, γιατί έκλεψε ένα ποδήλατο. "Αν έκλεβε 1000 δολάρια κ. Πρόεδρε, δεν θα τον έδερνα, αλλά το ποδήλατο τι να το κάνω". Και πρόσθεσε: "Να μάθει να κλέβει σωστά".

Το δικαστήριο τον απάλλαξε, γιατί κατάλαβε ότι έχει να κάνει με ένα μετανάστη, που δεν γνώριζε τίποτα. Αυτή είναι μια αληθινή ιστορία που μου τη διηγήθηκε ο ίδιος ο νέος που έφαγε το ξύλο.
Η Καινή Διαθήκη, το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού, πριν από 1960 χρόνια, το έτος 60 μ.Χ., το είχε τονίσει πολύ αυτό που η επιστήμη διαπίστωσε τον 20ο αιώνα. Συνιστούσε στους γονείς να μην κακομεταχειρίζονται τα παιδιά τους, να μην τα παροργίζουν, να μην τα ερεθίζουν, διότι παθαίνουν ψυχική συρρίκνωση.
Συγκεκριμμένα γράφει: "Οι πατέρες, μη παροργίζετε τα τέκνα σας, αλλ' εκτρέφετε αυτά εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου". Εφεσίους στ:4

Το, "μη παροργίζετε", σημαίνει να μην τα κάνουμε και θυμώνουν με ύβρεις, προσβολές, ξυλοδαρμούς και προ παντός με αδικίες. Το ίδιο γράφει ο απόστολος Παύλος στους Κολοσσαείς: "Οι πατέρες, μην ερεθίζετε τα τέκνα σας, διά να μην μικροψυχώσιν". Κολοσσαείς γ:21

Η διαπαιδαγώγηση των παιδιών είναι επιτυχημένη, όταν γίνεται "εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου".
Η παιδεία του Κυρίου είναι άσκηση αγάπης και η νουθεσία είναι οι υποδείξεις του Ευαγγελίου.